مانيت و اينوزيت و همچنين آسپاراژين ، تيروزين ، كولين و گلوكزيدى به نام آپىئين « 1 » است كه اثر درمانى ريشه بدان نسبت داده مىشود . مقدار درصد اسانس در ميوه گياه بيشتر از ريشه آن و معادل 5 / 2 تا 3 درصد است . زيره تركيب شيميايى : زيره داراى 8 درصد تانن ، ماده روغنى به رنگ سبز و مقدار 7 درصد ، موم ، موسيلاژ ، مواد رزينى ، مواد قندى مختلف ، 19 تا 20 درصد مواد ازته و 5 / 3 تا 9 درصد اسانس است . از سوختن آن ، 6 تا 9 درصد خاكستر برجاى مىماند . مواد تشكيل‌دهنده ميوه ( دانه ) ، زيره مخصوصا اسانس آن ، برحسب مشخصات محل رويش و اختصاصات زمين زراعتى و غيره فرق مىكند . اسانس زيره ، از ميوه گياه به وسيله تقطير با بخار آب حاصل مىگردد ولى قبل از اين عمل بايد ميوه را به خوبى له نمود و سپس اسانس‌گيرى به عمل آورد . باقى مانده يا تفاله ميوه آن پس از عمل تقطير نيز به علت دارا بودن مواد ازته نسبتا فراوان ، كود بسيار خوبى براى زراعت است . اسانس زيره در حالت تازه ، مايعى بىرنگ با واكنش خنثى است ولى در مجاورت هوا تدريجا رنگ آن زرد مىشود و حالت تغليظ يافته پيدا مىكند . وزن مخصوص آن بين 903 / 0 و 918 / 0 است . اسانس زيره به هر نسبتى در الكل مطلق ولى در سه برابر حجم خود ، الكل 85 درجه حل مىشود . درجه انحلال آن در آب خيلى كم است . اگر يد به آن تاثير داده شود ، ايجاد گرما و بخار مىكند ولى با افزودن چند قطره كلروفريك رنگ بنفش حاصل نمىنمايد . اسانس زيره شامل نوعى ترپن بنام كارون « 2 » ( ليمونن راست ) ، دىهيدروكاروول « 3 » دو نوع ستن ، يك كارون راست « 4 » به فرمول C 10 H 16 O و ديگرى دىهيدروكاروون به فرمول C 10 H 14 O است . قسمت اصلى اسانس زيره را به‌طورى كه مشاهده مىشود ، كارون و ليمونن تشكيل مىدهد اين اسانس اگر با اسيد فسفريك غليظ ( به غلظت شربت ) مجاور گردد ، ايجاد كارواكرول « 5 » مىشود كه ايزومر كارون است . چون اسانس نژادهاى پرورش يافته زيره ، مرغوبت‌تر از انواع ديگر است از اين جهت غالبا اسانس حاصل از گياه وحشى و يا اسانس

--> ( 1 ) - Apiine ( 2 ) - Carvene ( 3 ) - Dihydrocasvol ( 4 ) - Carrene ( 5 ) - Carvacocrol